De Erfgenaam Zonder Rugzak

“Je geeft wel erg veel weerwoord voor iemand zonder rang,” zei Aiden.
“Je doet wel erg neerbuigend voor iemand die vroeger nog met me meeat.”
Ze noemden me een verradersdochter. Daarna wierpen ze me voor de wolven.
Toen mijn vader werd veroordeeld voor verraad, ontnam West Pack me alles: mijn rang, mijn naam, mijn toekomst. Zonder Pack en wanhopig word ik verbannen naar North Pack als dienstknecht. Iemand die vloeren schrobt en bevelen opvolgt. Niets meer.
Maar zodra ik door die poorten loop, fixeren drie paar gouden ogen zich op de mijne.
Aiden. Rowan. Kieran.
De drie Alpha-erfgenamen die ooit naast me trainden. De wolven die me als belangrijk beschouwden voordat de politiek onze roedels verscheurde. Nu zijn het mannen – dominant, gevaarlijk en vastbesloten om mijn leven tot een hel te maken voor misdaden die ik niet heb begaan.
Maar er verandert iets in de nacht van de Bloedmaan. Er ontstaat een band die er niet zou mogen zijn. Niet tussen een roedelloze verstotene en drie toekomstige Alpha’s. Niet wanneer de roedelwetten het verbieden. Niet wanneer mijn aanwezigheid alles bedreigt wat ze hebben opgebouwd.
Men zegt dat de Maangodin niet voor niets zielsverwanten markeert.
Maar wat gebeurt er als ze je uitkiest voor drie wolven die je verachten? Wanneer de band overgave vereist, maar overleven je dwingt te vluchten?
Ik dacht dat ik alles kwijt was toen ik Packless werd.
Ik had het mis. Ik heb nog alles te verliezen.